Μετά τον πρώτο χρόνο δράσης μας στο πάρκο του Φλοίσβου και αφού ήδη είχαμε καταφέρει να ελέγξουμε τον πληθυσμό με τις στειρώσεις, αρχίσαμε με επιφυλακτικά βήματα να επεκτεινόμαστε και να βοηθάμε όπου αλλού μπορούσαμε. Έτσι στο ‘βιογραφικό’ μας καταγράφεται ένα νεκροταφείο των Ν.Προαστείων, μια γατο-αποικία στους πρόποδες του Υμητού, τα καρτ στον Αγ. Κοσμά, κάποιους απλούς ιδιώτες που φροντίζουν μεγάλο αριθμό ζώων και γενικά ότι και όπου μπορούμε, λαμβάνοντας υπόψη ότι είμαστε μια ολιγομελής εθελοντική ομάδα, με ανύπαρκτους χώρους φιλοξενίας και περιορισμένη οικονομική βοήθεια.