Tον Ιούνιο του 2009 ξεκίνησε μια προσπάθεια ελέγχου του πληθυσμού των γατιών που ζούσαν στο πάρκο του Φλοίσβου, στο Παλαιό Φάληρο.

Πρώτο αποτέλεσμα: Γάτες να ξεφυτρώνουν από παντού, αμέτρητος αριθμός, γατιά άγρια, μικρά γατάκια τσιμπλιασμένα, μεγάλα γατιά κοκαλιασμένα. Ένα χάος. Μια απογοήτευση. Σιγά σιγά εξοικειωθήκαμε με τη κατάσταση. Δεν γνωρίζαμε τίποτα από πιάσιμο άγριων γατιών, μας πήρε λίγο χρόνο, όμως αρχίσανε τα πρώτα αποτελέσματα. Πάνω απ’όλα με διάθεση να βοηθήσουμε αυτά τα ζώα, η προσπάθεια έγινε συστηματική, έγινε καθημερινότητα για εμάς. Ώρες ατελείωτες, με συνθήκες ζέστης, με συνθήκες κρύου, με συνθήκες βροχής, ήμασταν πάντα εκεί στο ραντεβού μας.
Δεν ήμασταν και δεν είμαστε σύλλογος ή σωματείο, δεν έχουμε καν όνομα. Όμως τα γατάκια που φροντίζουμε έχουν: είναι οι Γάτες του Φλοίσβου.
Αυτές οι γάτες μας πλημμύρισαν από αισθήματα θλίψης, χαράς, στεναχώριας, άγχους, εναλλασσόμενα συναισθήματα.
Με τη βοήθεια πραγματικών φιλόζωων, καταφέραμε να επεκτείνουμε αυτή τη προσπάθεια και σε άλλες περιοχές, προσφέροντας στα αγαπημένα μας γατάκια ένα καλύτερο μέλλον. Έτσι προχωράμε, όπως ακριβώς ξεκινήσαμε: μια χούφτα τρελών γατόφιλων που, βρέξει – χιονίσει, τρέχουμε για τα αγαπημένα μας ζωάκια. Χωρίς χορηγίες, χωρίς επίσημη βοήθεια από φορείς.
Δυστυχώς εκτός από τις γάτες που δεν έχουμε καταφέρει να στειρώσουμε και γεννάνε, έχουμε και τη βοήθεια των «καλών συμπολιτών μας», που νομίζουν ότι επειδή υπάρχουν κάποιοι που φροντίζουν τα γατιά, μπορούν να παρατήσουν το γατί που γέννησε η αστείρωτη γάτα τους και δεν θέλουν, το γατί που βρήκανε και δεν ξέρουν τι να το κάνουν, το γατί που «απλώς βαρέθηκαν» και δεν το θέλουν πια. Τα περισσότερα από αυτά τα γατιά δεν επιβιώνουν, άλλα πνίγονται καθώς δεν ξέρουν πώς να κινηθούν στα βράχια, άλλα βρίσκονται νεκρά και δαγκωμένα από σκυλιά και άλλα απλά δεν αντέχουν τις συνθήκες που επικρατούν εκεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μωρά που γεννιούνται εκεί.
Τα αποτελέσματα που καταφέραμε τον πρώτο χρόνο ήταν 60 στειρώσεις και 15 υιοθεσίες από το πάρκο του Φλοίσβου και άλλες 48 στειρώσεις από διάφορα μέρη.
Τον δεύτερο χρόνο είχαμε 150 στειρώσεις και 40 υιοθεσίες. Ήταν ένας χρόνος δύσκολος, ένας χρόνος με πολύ αγωνία και πολύ τρέξιμο. Πολλές νοσηλείες, πολλές απώλειες αγαπημένων μας γατιών, εξαφανίσεις άλλων.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που σκεφτήκαμε να τα παρατήσουμε. Σκεφτήκαμε ότι κάνουμε μια τρύπα στο νερό και ότι τελικά δεν προσφέρουμε τίποτα.
Κάθε φορά όμως που κοιτάζουμε στα μάτια όλα αυτά τα γατιά που έχουμε βοηθήσει, κάθε φορά που βλέπουμε φωτογραφίες γατιών που σώθηκαν από τον δρόμο και ζούνε ευτυχισμένα και ασφαλή στο σπίτι τους, κάθε φορά που χαϊδεύουμε γάτες που κόντεψαν να πεθάνουν και μετά από νοσηλεία είναι μια χαρά, ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια μας ποτέ.
Ο τρίτος χρόνος κλείνει με λιγότερες στειρώσεις, περίπου 100. Δυστυχώς τα περιστατικά νοσηλείας που χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε ήταν πολλά, καθώς και οι φιλοξενίες γατιών ενήλικων και νεογέννητων, με συνέπεια να επικεντρωθούμε σε αυτά και να έχουμε ήδη υπερχρεωθεί σε κτηνίατρους.
Δεν παίρνουμε επιχορηγήσεις από πουθενά, τα έξοδα όλα καλύπτονται με δικά μας χρήματα και με την βοήθεια κάποιων ανθρώπων που αναγνωρίζουν την προσπάθεια μας.
Αυτό που μας πονάει επίσης πολύ σαν ομάδα,εκτός από το οικονομικό, είναι οι φιλοξενίες. Έχουμε ξεπεράσει τα όρια μας εδώ και καιρό, μιας και αυτή την στιγμή φιλοξενούμε περίπου 60 γατάκια που ψάχνουν το δικό τους σπίτι.
Ζητάμε ανθρώπους που μπορούν να διαθέσουν ένα δωμάτιο του σπιτιού τους, ώστε να μπορέσουν να σωθούν κι άλλα ζώα από τον δρόμο και από τον βέβαιο θάνατο.

Αν θέλετε να μας γνωρίσετε από κοντά ή να βοηθήσετε στην προσπάθεια μας, επικοινωνήστε με το floisvoscats@gmail.com